Projecten Rob Croese

Rob

Ik ben 56 jaar en al sedert de jaren zeventig geïnteresseerd in modelbouw, voornamelijk treinen.

 

Onderwerp index
Projecten Rob Croese
Kasteelheer
Rangeerterrein
Klapmodule
Telegraafpalen
Goede wijn behoeft geen krans
Goede voornemens 2011
Haven
Bouw silo’s
Uitbreiding van de baan
Electriciteitshuisje
 

 


Kasteelheer

Begin tachtiger jaren toen ik nog in Amsterdam op een flat woonde had ik al een baantje van 1 bij 2 meter in N-Spoor. Probleem was de ruimte. Toch lukte het mij om onder mijn bed een rollende constructie te maken waarop mijn baan gesitueerd was.

Zo ging hij ook mee naar Lelystad, waar een tafelmodel verrees, echter door drukke werkzaamheden raakte de hobby op de achtergrond en verkocht ik alles: modellen en de documentatie. Achteraf NOOIT moeten doen, maar ja.

Medio jaren tachtig werd ik mede door een neef echter weer aangestoken door de treinenkoorts en begon het verzamelen van N-spoormaterialen opnieuw. Zo ook de kriebels om weer een baan op te bouwen. Langzaam verrees er een baan op zolder, waar ik nu zo’n 5 jaar aan werk. Afmeting 70 bij 130 centimeter.

Ik heb gekozen om analoog te blijven rijden, omdat het zelfstandig handelen mij altijd heeft aangetrokken. Als tijdperk heb ik gekozen voor 2 en 3.

Dus voornamelijk stoomlocs. Als scenery is gekozen voor een berglandschap rond de Alpen/Zwarte Woud. Ik probeer een zo goed mogelijk landschap te creëren met oog op details.

Onlangs is de baan met een klapmodule uitgebreid. De klapmodule komt hierop neer dat een half tafelblad aan de huidige tafel is gemonteerd waar een rangeer/opstelplaats rondom een houtzagerij moet gaan verijzen. Het traject op deze klapmodule is elektrisch afgeblokt van de grote tafel en wordt dus zelfstandig bediend.

Kunst is nu om ook de scenery over te laten gaan vanaf de grote tafel, zodat het lijkt dat er een grote tafel staat.

Bijgaande foto’s geven een indruk van mijn bouwwerk.


Rangeerterrein

Nu de Sint weer is vertrokken, de kerstman het ook wel had gezien en de klok twaalf had geslagen, werd het toch weer eens tijd een vervolg te schrijven omtrent de ontwikkelen van mijn N-baan. Voor degenen die in december van het vorig jaar (wat klinkt dat toch al weer ver weg) bij mij op visite zijn geweest, weten dat ik bezig ben een rangeerterrein rondom een houtzagerij te vervolmaken. Welnu grof zijn de contouren gelegd voor een berg, waarop een mooie villa met prachtig uitzicht wordt gebouwd. Zoals op de bijgaande foto’s is te zien, is er ook hier vorstverlet en heeft de bestuurder van de cementwagen het ook wel gezien. Zit volgens mij lekker met een bakkie chocolademelk (met rum) bij moeder de vrouw.

Verder wordt ook het rangeerterrein ontsloten door een toegangsweg met een tunnel, maar ook hier geldt dat iedereen is opgetrommeld om de hoofdwegen sneeuwvrij te maken. Ook hier is er geen bouwvakkertje te zien. Wel is er nog genoeg brandstof om zowel de dieselloc als de stoomloc’s volop in bedrijf te laten zijn. En laten we wel zijn, we zijn toch jaloers op de stoker, die lekker bij de kachel zit en hup er nog een scheppie kolen bovenop doet.

Al met al, ik ben weer lekker bezig en hou jullie op de hoogte.

Vrienden, het vriest dat het kraakt en sneeuwt als een gek. Ik zou zeggen lekker binnen blijven en werken aan die modelbanen.

Wordt vervolgt.

PS voor de mensen die goed opletten, het strooisel op de rails (wat een rommel) is inmiddels door een schoonmaakploeg, die net even 5 minuten tijd hadden voordat ze weer wissels moesten ijsvrij maken,opgeruimd..


Klapmodule

Het is al weer enige tijd geleden dat ik een verslag deed van de ontwikkeling van mijn N-baan

De laatste keer vertelde ik over het aanleggen van de “klapmodule” en de intentie om daar een rangeer/opstelplaats te maken voor het materieel. Door het strenge winterweer, was er veel vorstverlet, maar toen het ijs gesmolten was en de temperatuur weer ging stijgen, kwam het werkvolk weer uit haar winterslaap en werd er met vereende krachten de handen uit de mouwen gestoken. En ziedaar, het terrein heeft inmiddels al aardig vormen aangenomen.

Het idee was om rond de houtzagerij een aantal opstelsporen te maken, waar de boomstammen aan- en later de geschaafde planken afgevoerd konden worden. Daarnaast moest er ook een onderhouds- en bevoorradingsplek voor de diesels en de stoomlocomotieven komen. Om een en ander in goede banen te leiden werd het in Duitsland op de kop getikte seinhuis “Waldbronn” op een strategische plek opgetrokken. Ook was er nog een plekje vrij voor een stukje metaalindustrie.

Het terrein is zo gebouwd dat door het omschakelen van de wissel (met het weghalen van de overbruggingsbeugeltje in de Fleischmann Piccolo wissel een fluitje van een cent, het nu mogelijk is om met één trafo, vier locs apart aan te sturen. Plaats daarbij nog enkele seinen (er moeten er nog een paar geplaatst worden) en het plaatje is af. Nou ja, af!!!!!!!

Zoals velen van u wel weten, probeer ik het landschap zo natuurlijk mogelijk te maken.

Met de tips van Jaap is het plaveisel rondom de houtzagerij gemaakt, terwijl afgestorven sedum uit mijn voortuin een prachtige basis bleek te zijn om echte bomen te maken.

(zie bijgaande foto’s).

Tevens zal de oplettende lezer/kijker zien dat de aandrijving van de wissels zijn omgedraaid en verdekt zijn weggewerkt. Dank voor deze tip aan Michaël.

Wat nu nog rest zijn mensen en auto’s om het levendiger te maken. Daarnaast moeten er ook nog bovengrondse leidingen voor de wissels vanuit het seinhuis worden aangelegd.

Om het ook mogelijk te maken dat iedereen ’s avonds na een dag van hard werken de krant kan lezen, met de kinderen de modelspoorbanen te laten rijden en met de familie te bellen, moet de infrastructuur nog grondig worden aangepast. Hiervoor zullen nog een groot aantal telegraaf/elektriciteitsmasten geplaatst moeten worden. Kortom er is nog genoeg werk aan de winkel. Gelukkig wordt het snel weer herfst en breekt er voor ons modelspoorbouwers een fijne tijd aan.


Telegraafpalen

Hierbij enkele foto’s van de (N) telegraafpalen, die ik bij Conrad heb gekocht.

De koppen heb ik eerst wit geverfd en daarna de palen op de baan geplaatst. Toen heb ik zwakstroomdraad gestript en de enkelvoudige draad over twee koppen neergelegd. Volgende stap is om stroom aan te sluiten en er dan ledjes op te laten branden.

Ook ben ik begonnen om met dat zelfde draad boompjes te maken. Een aardig resultaat al zeg ik hetzelf.


Goede wijn behoeft geen krans

De tijd, die ik gedwongen thuis heb moeten vertoeven, heb ik o.m. gebruikt om lekker bezig te zijn met de baan.
Een deel van de bedrading vervangen, de telegraafpalen deels geplaatst met de bijbehorende bedrading en begonnen met het realiseren van een wijngaard.

Het begon allemaal zo.
In het weekend van 18 en 19 september jl. hield Freebit weer haar jaarljkse N-evenement in de kerk te Lochem. Naast de gebruikelijk verkoopkramen, waar een prachtige schienenbus met bijwagen van Fleischmann door ondergetekende op de kop werd getikt, waren er ook weer zowel digitale en analoge N-banen te bewonderen.
Op een van die banen had men in een Limburgs landschap, een wijngaard van wel 50 bij 50 centimeter gerealiseerd. Let wel, we spreken over N-maten.
Omdat ik iets dergelijks op mijn N-baan ook al lang wilde realiseren, ben ik na mij goed te hebben laten voorlichten, afgelopen weken hiermee begonnen.
Als basis voor de palen heb ik bloemmistendraad (op de rol te koop bij o.m. de Welkoop) genomen en dat recht gemaakt.
Een uiteinde heb ik geklemd in de bankschroef en het andere uiteinde in de boormachine gestoken.
Door de boormachine langzaam te laten draaien en licht te trekken, krijg je uiteindelijk een pracht van een rechte staaf, die je overal voor kunt gebruiken. Palen voor de wijngaard, een slagboom, hekken etc.
Hierna heb ik de draad in stukjes van ongeveer drie centimeter geknipt en m.b.v. een malletje op de helling om de 1 centimeter een paaltje geplaatst. Beetje houtlijm erbij en de grond met wat aardestrooisel ingebet. Vervolgens een dagje laten drogen en toen over twee rijen dik het geleidedraad voor de takken om de paaltjes heengeleid. Je kan hiervoor of draad of dik garen gebruiken. Vervolgens met lijmspray of houtlijm de geleidedraden en de stammen van lijm voorzien en met strooisel afwerken. Ik geef toe het is een heel karwei, maar het geeft een leuk effect.
Bijgaand enkele foto van de proefopstelling en de wijngaard op mijn baan. Proost!


Goede voornemens 2011

Mijn voornemen voor 2011 is, zoals tijdens de nieuwjaarsreceptie uitgesproken, het realiseren en verfijnen van mijn haventerrein bij de mijnschacht. Door drukke werkzaamheden en studie zal er de komende maanden wat minder tijd zijn, maar eind 2010 is de havenkade grofweg gereed gekomen Het ligt in de bedoeling om nog een vrachtboot van Artitec aan te schaffen en die aan te meren bij de havenkraan. Met hars zal daar dan een zo’n realistisch mogelijke waterpartij gemaakt worden met zijaanzicht tot op de bodem. (op de foto ziet u daar nu nog het gereedschap liggen).
Na een intensive bouwperiode van 4 weken is de mijnschacht “Koningsgrube”bestaande uit 230 onderdelen (let wel N-onderdelen) gereed en ook deels verouderd  Ook een Faller-motor werd in het kantoor ingebouwd, waardoor de mijnraderen echt draaien. Tevens is een begin gemaakt met een fabrieksterrein met straatspoor. Ik heb daarvoor 2 mm balsahout gebruikt en dat zowel naast de rails als tussen de railstaven geplakt is. Uiteraard wel rekeninghoudend met ruimte voor de wielen van loc en wagons. Bij het proefrijden bleek dat zelfs de 2 mm bodemgrond nog te hoog was om probleemloos met loc en wagons te rangeren. Dus restte mij niets anders dit met schuurpapier en hobbymes rond de rails af te vlakken, totdat dit euvel was verholpen. Hierna is de straat hier en daar wat ruwer gemaakt met geelband/houtlijm en met grijze verf bestreken. Na een dag drogen heb ik met een gewoon tekenpotlood de straat nog voorzien van een koolstof laagje en met de natte vinger helemaal uitgesmeerd. Zo ontstond een mooi plaveisel.
Ook worden nog een fabriekshal en kantoorgebouw op het havengebied aangelegd. Het geheel wordt omgeven door een zelfgemaakt metalen hek. Het gaas is gewoon te koop, terwijl de palen zijn gemaakt van bloemistendraad, die met behulp van de eerder beschreven methode met de boormachine strak en stijf zijn getrokken.. Hierna om de 2 cm in de grond gestoken en het gaas er tegenaan geplakt.
Even buiten het dorp, nabij de bergen, weg van alle drukte, is inmiddels ook een kerk verrezen. Niet alleen zal deze kerk gebruikt worden door de dorpelingen voor gebed en bruiloften, helaas ontvallen er ons ook dorpelingen, die dan naast de kerk een laatste rustplaats vinden. De graven zijn weer gemaakt van balsahout, beschilderd en voorzien van teksten/kruizen of bloemen. De op het kerkhof aanwezig boom, is het resultaat van eigen hand.
In mijn voortuin groeit sedum, die na te zijn uitgebloeid en gedroogd een perfecte basis vormen voor het frame van de boom. De stam en takken worden eerst met bruine verf bestreken en daarna met wat houtlijm voorzien.  Kleurvlokken erop en af is de boom.


Haven

Het is alweer een lange tijd geleden dat ik iets vertelde over de voortgang van mijn spoorbaan. Dat wil niet zeggen dat ik er in de afgelopen maanden niets aan heb gedaan.

Maar werk en privé omstandigheden alsmede het voorbereiden en lopen van de vierdaagse in Nijmegen en 110 kilometer van Zeewolde door de polder terug naar Zeewolde binnen 24 uur, vergde veel tijd.

De werkzaamheden aan de havenkom zijn nog steeds in volle gang. Inmiddels is het binnenschip van Artitec aangeschaft en afgebouwd. Na het “een behouden vaart” te hebben gewenst heeft het een mooie aanlegplek gevonden bij de haven en wordt het thans beladen met kolen, hout en andere goederen. Naar ik van de bemanning heb begrepen ligt het schip als een rots in de branding.. Alleen de messing reling, het anker en de kraan vergden wel het nodige geduld om alles op hun plaats te krijgen. Maar het is de mannen weer gelukt.( zie de foto’s). Het is laag tij, maar daar komt op korte termijn verandering in. Ook de machinefabriek van de gebr. Carl en Arend Eisenmann GmbH is inmiddels opgeleverd. Er schijnen op dit moment wel wat problemen te zijn met de machinehal. Zo is een deel van de lasapparatuur nog niet gearriveerd en is daar nog niet veel bedrijvigheid. De planning is, zo laat men weten begin 2012. Maar vanuit het oude pand elders in het land kan nog gewerkt worden.

Wel is de het kantoor in gebruik genomen. Heel ruim en met een mooi uitzicht. Vandaag is er van werken niet veel terechtgekomen en kon men genieten van het ruime uitzicht. Dat nog niet ieder personeelslid van het kantoor de juiste richting heeft gevonden, is te zien op de foto’s, die zojuist via het plaatselijk nieuwsblad “Berg en Tal” binnenkwamen. Naar verluidt was het de boekhouder, herr D. Mark, die zich vergiste in het rem- en gaspedaal en pardoes het ruime sop koos. De hulpdiensten waren snel ter plaatse. Gelukkig heeft hij aan dit incident slechts een nat pak en een stevige verkoudheid overgehouden.

Wij hopen dat, als begin 2012 de lasapparatuur is geleverd de bedrijfshal snel in gebruik kan worden genomen en er dan ook wat meer activiteiten op het haventerrein zijn waar te nemen.

Ook ligt het dan in de bedoeling dat de mijnschacht (ik schreef hier al eerder over) dan meer capaciteit gaat leveren en de berg kolen ook zal groeien.

Verder is er ook al een begin gemaakt met een rangeerdeel voor aan de baan, onder een berg, waarop een kasteel moet komen. De kasteelheer die hier komt wonen, heeft al te kennen gegeven een deel van dit bosrijke gebied te willen kappen en de dan vrij komende percelen te gaan verpachten aan agrariërs, die hier hun graan kunnen verbouwen. Ook loopt onze kasteelheer rond met plannen om een eigen wijn te gaan produceren. Dus naar alle waarschijnlijkheid zal er ook wel een plaatsje komen om druiven te kweken. Ook moet er op het grondgebied nog een nieuwe boerderij komen, alleen door de economische crisis, stagneert de bouw hiervan. Een deel is bouwrijp gemaakt.

Tot slot is er de afgelopen tijd groot onderhoud aan het elektriciteitsnet uitgevoerd en is een deel van de bedrading en bedieningspanelen voor de wissels aangepast.

Al met al kan worden gesteld dat 2011 weer goed is besteed aan de verdere opbouw van de baan en dat voor 2012 er ook weer diverse projecten op stapel staan.

 

Eind november berichtte ik over de voortgang van mijn baan.

In dat laatste bericht gaf ik aan dat de kasteelheer van plan was zijn net aangekocht landgoed eens stevig onder handen te nemen. Mede door het zachte weer van de laatste tijd en gelukkig voordat het water met bakken uit de hemel kwam vallen, is een begin gemaakt met de entree voor op het plein. Een deel van het oude bos werd gekapt en een nieuwe aanplant werd aangerukt.

De kleine boompjes, die op de bijgaande foto’s te zien zijn, zijn het resultaat van een middagje heerlijk kliederen met gevonden elzenkatjes (overal te vinden en met dank aan Jasper), strooisel en behangerslijm. Een dagje laten drogen en dan de schop in de grond.

Toen dit deel gereed was, werd ook maar direct begonnen met het planten van een grote plataan, gemaakt van gevlochten telefoondraad en bestrooit met vlokken.

En om dit alles te vieren, het was tenslotte bijna kerstmis, werd een feestje georganiseerd, waarbij de plaatselijke blaaskapel weer voor de vrolijke noot zorgde.

Nu we toch aan het grondwerk waren begonnen, vonden we ook nog even tijd om 88 palen in de grond te zetten, (ieder 2 cm lang en gemaakt van gedraaid bloemisten binddraad), ook werd direct maar de lijdraden gespannen en mede door het zachte weer, gelijk ook maar de druivenranken erin. We hopen op een goed wijnjaar.

Ook aan de haven werd nog even gewerkt. Oplettende lezers zal het zijn opgevallen dat bij het vorige item over “DE HAVEN” het water nogal dof was. Dat klopte, want ik zat nog steeds met de vraag hoe kan ik nu op een zo’n realistische manier “water”maken.

Na eerst wat proefjes, ben ik uitgekomen om eerst de bodem en de golfslag met modelleerpasta te maken. Hierna met acrylverf een kleurstelling en tot slot met vier lagen blanke lak de finishing touch aan te brengen.


Bouw silo’s

Het is al weer een lange tijd geleden dat ik over de opbouw van mijn baan vertelde.

Niet dat ik de afgelopen tijd er niets aan heb gedaan. In tegendeel, de nodige restauratiewerkzaamheden zijn uitgevoerd. Maar niets spectaculairs om over te schrijven.

Totdat ik enkele weken gelden weer eens een brainwave kreeg om een klein hoekje op de baan toch een leuke aankleding te geven. Diverse bladen, sites etc. erop nageslagen en toen had ik het idee te pakken. Faller is al enige tijd op de markt met bouwpakketten waar naast het welbekende plastic, ook andere materialen worden gebruikt. Zo ook messing. Hier had ik nog geen ervaring mee en nu wilde het toeval dat zij een pakket uitbrengen met silo’s, die op diverse wijze kunnen worden ingezet. En zo gezegd, zo gedaan, langzaam en voorzichtig met het messing, kregen de silo’s hun vorm.

Maar toen ik ze op hun plek had gezet, was het toch een kale bedoeling. De rommeldoos er maar eens bijgehaald en warempel, er waren nog wat restjes, waarmee ik een begin kon maken met een loodsje. Een beetje passen en meten, waarbij toch wel veel tijd werd versleten, resulteerde uiteindelijk in een loods in aanbouw. Met wat gedraaid binddraad, restjes hekwerk werd een omheining gemaakt en zie daar, het hoekje op de tafel kon worden opgevuld.

Het geheel is nog niet af, want er moet o.a. nog een houten steigertje opgezet worden en ook moet de boel nog “bouwwaardig”gemaakt worden. Maar geduld, ook dat komt voor elkaar en is er weer een stukje sceenery gereed.

Het volgende project zal een opslag voor benzine worden. Op de foto’s zijn de tanks al te zien. Onlangs op de kop getikt bij onze vrienden in Nunspeet tijdens hun open dagen.

Ook moet er nog een “gehandicaptentuin”komen. Dat betekent dat de grond eerst betegeld moet worden en vervolgens de bloembakken op werkhoogte. Kortom nog heel wat reken en tekenwerk.


Uitbreiding van de baan

Het is alweer een hele tijd geleden dat ik een update plaatste op onze site. Dat wil niet zeggen dat ik stil heb gezeten, in tegendeel. Zoals sommigen van jullie al weten, ben ik vorig jaar begonnen met de opbouw van een nieuw project. Een rangeer en opstelspoor t.b.v. mijn haven. Daarnaast moest ook de railbus een prominente plaats gaan krijgen in de vorm van een pendelbaan.

Na veel tekenen en gummen, heeft het idee gestalte gekregen.

Als eerste heb ik mijn bestaande tafel, naar de andere kant van de zolder verplaatst en 360 graden gedraaid, waardoor ik een nieuwe module van 1.60 bij 80 cm. vlekkeloos kon laten aansluiten. Alleen, mijn bedieningsunit kwam nu op een dusdanig ongelukkige plaats te zitten, dat ik, helaas niet voorzien, een totaal nieuwe unit moest bouwen. Deze kreeg een plekje op het midden van de nieuwe situatie. En ja, zoals in dat soort gevallen, moest ook echt ALLE maar dan ook ALLE bedrading opnieuw getrokken gaan worden. Een klus van enkele maanden en daarbij de onderkant van mijn baan tot in de puntjes leren kennen.

Gelukkig is deze operatie voor wat betreft de “oude baan” helemaal klaar.

In de afgelopen periode ben ik ook begonnen met het nieuwe project, de opstel- en rangeersporen. De plek voor de draaischijf werd uitgefreesd en de rails gelegd. Ook het baanvak voor de railbus werd aangelegd, waarbij er ook weer bergen gemaakt moesten worden om het idee van de pendel naar hoger gelegen delen, zo realistisch mogelijk te maken. Met behulp van een kleine pendelmodule is dit baanvak nu zover dat de railbus er lustig op los pendelt, enige tijd de bergen induikt, om dan weer terug te keren naar het station.

De bergen heb ik gemaakt door gebruik te maken van mijn oude recept. Grove indeling van piepschuim. Met de vaardigheid die ik hiermee heb opgedaan de laatste tijd, heeft dit weinig rommel gegeven. Hierna heb ik de papiermassé-methode toegepast om de volgende laag aan te brengen. Na een droogtijd van twee weken, was het zover dat ik met de gipsrollen en modeleerpasta aan de gang kon gaan, om het allemaal nog mooier te maken. Vervolgens werden de tubes acrylverf weer uit de kast gehaald en kon het aanbrengen van de ondergrond beginnen. Toen dit alles naar mijn zin was en er geen hapering in het rijdend materieel was te bespeuren, kwam het mooiste werk. Het aanbrengen van het strooisel met behulp van een dunne laag behangerslijm. Het resultaat is te zien op bijgaande foto’s.

Tot slot is ook het ballasten van de rails in volle gang. Hoe de verdere scenery eruit gaat zien?????.

Dat vertel ik een volgende keer.


Electriciteitshuisje

Het electrahuisje is het resultaat van een avondje knutselen onder leiding van Gerrit tijdens de laatste bijeenkomst. Daarnaast thuis de onderdelen netje afgewerkt, gemonteerd, geschilderd en de voegen gezet. Ook is het huisje voorzien van een metalen dakrand (oude N-rails).  Als klap op de vuurpijl is er boven de voordeur een klein mini-ledlampje geplaatst en al zeg ik het zelf, het resultaat mag er wezen.