Projecten Erik

 Erik

Alle begin is moeilijk……zelfs 30 jaar na aanvang……..

 

Onderwerp index
Projecten Erik
Introductie
Een plank achter de bank (module 1)
Een plank voor de bank
Vervolg plank voor de bank
CH (SBB) tijdperk 5
Klimspiraal Oost in wording
Even adempauze
Een paar jaar later
 


Introductie

Een plank achter de bank (module 1)

Beste modelspoorvriend(in),

Graag deel ik mijn relaas over hoe ik de modelspoorhobby beleef anno 2011. Helaas gaat dit niet gepaard met een aantal mooie foto’s van een modelbaan want… die heb ik (nog) niet. En daar wil ik het nou juist over hebben…

Toen ik als klein jochie mijn eerste treinbaan kreeg was ik blij verrast: een opklapbare plaat hout met een bescheiden stadje die op de achterzijde met schoolbordenverf was beschilder zodat we hier (mijn zussen en ik) ook onze creatieve tekenfantasieën op bot konden vieren. Maar… het treinbaantje heeft niet lang stand gehouden. Het was ‘slechts’ een rondje met een inhaalspoor en alles zat vastgespijkerd… Graag wilde ik er nog een paar wissels bij plaatsen en, O… hoe zaten die locomotieven nu eigenlijk in elkaar? Binnen mum van tijd lag al het rollend materieel uit elkaar en stonden de huisjes er verlaten bij: geen enkele rails zat nog vast. Ik denk dat ik mijn ouders er niet veel plezier mee gedaan heb maar nu weet ik dat ik toen vooral in het technische was geïnteresseerd. Op mijn twaalfde kreeg ik mijn eerste Marklin startset; dol enthousiast was ik en vanaf die tijd werd menige (tweedehands trein-) winkel in Amsterdam verblijd met en een bezoek. Wissel, contactrails, draden en stekkertjes… als er maar een draad aan zat of stekker in kon. Ik werd ook een verwoed verzamelaar van eierdozen; daar kon je van die geweldige bergen mee maken. Gecombineerd met een paar electrische wissels een aantal contactrailsen, werd het voor een toeschouwer een verrassing waar de trein de berg weer uit zou komen… Dat mijn kamer dan drie weken lang onbegaanbaar was voor ‘normale’ mensen dat werd op de koop toe meegenomen.

Het automatisch beïnvloeden van de trein daar ging mijn hart sneller van kloppen. De vloer veranderde in een wirwar van (gekleurde) draden als ik mijn spoor uit ging leggen. Na een aantal jaar veranderde mijn interesse; ik wilde al het rollend materieel sparen wat ik mooi vond en het liefst een beetje in een natuurgetrouwe combinatie… In die tijd (eind jaren ’70) was Marklin redelijk beperkt in het rollend materieel en werd ik aangetrokken door de mooie lange wagons van Röwa (wat niet lang daarna werd overgenomen/voortgezet door Roco). Op een moment leidde dit tot een rigoureuze beslissing: al het Marklin materiaal ging eruit en ik stapte over naar (HO) gelijkstroom. Mijn oudste zus ging het huis uit en ik kreeg de beschikking over een eigen kamer; ruimte om een treinbaan te bouwen… Door mijn behoefte om met natuurgetrouwe treinlengtes te willen rijden (in HO formaat) is het feitelijk nooit verder gekomen dan een hoop tekeningen… Wel hebben in de loop der jaren een aantal hout-skelet bouwsels enkele kamers ontsiert maar een vaste baan is er nooit van gekomen.

Na een aantal jaar verdween alles in dozen en werd er sporadisch een model aangekocht. Trouwen, kinderen, ach, je weet het wel… Tot je kinderen zelf ook interesse gaan tonen voor treinen. In die tussentijd ben ik lid geweest van diverse modelspoorclubs en ben daar in aanraking gekomen met modulair bouwen en heb daar mooie voorbeelden van gezien op diverse beursen. Zo ben ik ook vier keer begonnen aan diverse modules maar steeds onvoldoende doorzettingsvermogen gehad om dit levensvatbaar te laten worden… (behalve mijn laatste poging… )

Toen mijn beide zonen ook wilde gaan ‘treinen’ heb ik lang zitten wikken en wegen: ik besloot dat ze met Marklin moesten beginnen (net als ik vroeger) om mijn eigen verzameling een beetje te sparen (wat mijn vader ook getracht heeft, vroeger). Maar ik zag steeds die teleurgestelde gezichtjes als er een uitbreiding kwam en dat herinnerde me aan mijn jeugd; waarom kreeg mijn vader toch altijd die mooie spullen en kreeg ik zo’n klein lokje/wagonnetje? Op een dag heb ik al het Marklin-spul op MarktPlaats gezet en heb mijn kinderen geleerd hoe voorzichtig met de modeltreinen om te gaan. Ze mochten zelf hun favoriete lok en wagons/wagens kiezen (uit mijn verzameling) en deze heb ik plechtig aan hen overhandigd.

Dit is een echte win-win situatie geworden en kan ik als tip meegeven; geen teleurgestelde gezichten meer, de kinderen weten wat wel en wat niet kan en mag met de spullen en -heel belangrijk- waarom, ėn we spelen er gezamenlijk met veel plezier mee. Ondertussen is de oudste meer geïnteresseerd in vrouwelijk schoon, maar dat is een heel ander verhaal…

Laatst nam een van onze leden/vrienden het moedige besluit om van HO over te stappen naar N; daar heb ik groot respect voor. Afstand nemen van een verzameling waar je decennia aan hebt gespaard. Feitelijk zou dit voor mij ook de beste oplossing maar die stap is mij net iets te groot. De oplossing zoek ik daarom in modules. Met vrouwlief is afgesproken dat eens per jaar de gehele huiskamer mag veranderen in een groot modelspoor-eldorado. Dit moment is de kerstvakantie; kinderen thuis, redelijk wat vrije dagen en beperkt tot twee weken. Sinds de uitbouw aan ons huis zijn de mogelijkheden aanzienlijk toegenomen J. In de praktijk komt dat neer op een aantal opstelsporen (achter de bank, zie foto’s) met diverse mogelijkheden voor rijlengtes door de rest van de huiskamer. Zodoende is bij mij het idee ontsproten om een opstelspoor op een paar platen hout te situeren zodat de bouwtijd in de kerstvakantie aanzienlijk kan worden verkort. Dit project heb ik betiteld als ‘een plank achter de bank’… Daarover de volgende keren meer…

Wat ik nog graag wil delen is het plezier dat ik reeds heb ondervonden bij de ModelSpoorVrienden Dronten (MSVD); Niemand probeert je in een vakje te stoppen, alles is vrijblijvend en een hoop mensen die graag hun kennis delen. Dit waardeer ik bijzonder. Nu moet ik alleen nog ondervinden hoe het is om kennis te delen. Van huis uit heb ik geleerd dat je altijd je eigen boontjes moet doppen. En ook; het is niet netjes om jezelf uit te nodigen of andere te vragen: je moet wachten totdat anderen hun hulp aanbieden… Maar aan de andere kant: als iemand om hulp vraagt sta je vanzelfsprekend paraat.

Kortom, er zit een hoop schroom in mij verborgen… En bij MSVD merk ik dat dit totaal onterecht is. Ik proef in de hele atmosfeer dat er een hoop mensen klaar staan om de reikende hand te bieden. De fascinatie voor het (model)spoor is voor ons allen duidelijk en ook ik wil daar graag een deel in bijdragen. Zodoende heb ik het idee gevat om mijn bouwproject wat anno 2011 is gestart, in kleuren en geuren met jullie te delen en hoop daarbij nog veel te kunnen leren met/binnen de MSVD vriendenkring. Ik heb ondertussen dusdanig veel vertrouwen in onze vriendenclub dat ik er het volste vertrouwen in heb dat het deze keer wel gaat lukken…

Dus… tot gauw.

Erik

 

P.s.

Bjgevoegd een aantal foto’s van de afgelopen jaren: een LGB-spoor in de tuin welke ondertussen is ingeruild tegen Zwitsers rollend materiaal, een voorbeeld van hoe onze huiskamer er soms uitziet tijdens de kerstvakantie (incl. de opstelsporen achter de bank). Dat dit soms wat bijzonder vormen aanneemt was een paar jaar geleden: ik heb toen geoefend met het maken van een papier mache -berg onder de kerstboom met… (natuurlijk…) verborgen wissels… Een groot deel van het assortiment wat op de foto’s staat heeft ondertussen plaats gemaakt voor Zwitsers materieel. De laatste foto is die van een recente aanwinst (voor de huiskamer ): Train-safe kokers. Dit alles mede mogelijk gemaakt door een fantastische en begripvolle echtgenote die zelf met het idee kwam.

 


Een plank achter de bank (module 1)

Een plank achter de bank (module 1)

Het basisprincipe van ‘de plank achter de bank’ is recht-toe recht-aan: een 8-tal opstelsporen met als uiteindelijke doel een heus rangeerterrein. Maar eerst maar eens wat ervaring opdoen met de opstelsporen (simpel beginnen…). De moeilijke dingen stel ik nog even uit; heb ik de tijd om na te denken over ‘hoe verder’… De plank achter de bank is daarbij de eerste stap en zal uit vier modules gaan bestaan. De laatste module zal een open einde hebben waar ik gemakkelijk mijn losse sporen aan kan koppelen en zo snel een strat kan maken voor een leuk baantje in de huiskamer (met losse rails).

Het klinkt heel simpel, een plank achter de bank, maar er zitten nog aardig wat haken en ogen aan. Bij mij is dat vooral de methode waarop de ene plank met de andere plank verbonden moet gaan worden, en dan -met name- het centreermechanisme om ervoor te zorgen dat een modeltrein niet in een gapend gat valt -danwel- een onneembare drempel moet overbruggen. Let wel dat in spoor HO de wieltjes ca. 12 mm in doorsnee zijn dus een hoogte verschil van 2 mm is op deze schaal al een echte drempel… Na een flinke tijd piekeren heb ik het gewoon maar opgegeven; ik heb een vrij eenvoudig systeem bedacht waar ik in het begin mee uit de voeten kan (een kistsluiting op 2 opstaande plankjes, zie foto 019) met in het achterhoofd; als er iemand komt met een beter idee dan neem ik dat graag over :-)Ik ben heel blij me hierbij neergelegd te hebben; van huis uit heb ik een (bijna on-)gezonden hoeveelheid perfectionisme meegekregen en heb dat bij deze van me afgeschud om in ieder geval wat progressie te kunnen maken.Tweede uitdaging is, hoe ga je de sporen electrisch met elkaar verbinden? Met een aardige technische bagage was dit een veel bescheidener uitdaging: ik heb er (tijdelijk?) voor gekozen om dit (voor alsnog) met printplaat connectoren te gaan doen met de gedacht (jawel…) als er iemand komt met een beter idee… 🙂 (ook foto 019)

Let wel, ik heb ervoor gekozen om alle railsstaven afzonderlijk door te lussen naar de volgende plank. Hoe ik deze sporen dan uiteindelijk ga voeden, dat komt dan later wel weer (probleem 3). Tegen de tijd dat ik bij wisselstraat kom heb ik (hopelijk) voldoende ervaring met de basis-principes zodat ik dan de aansluit-uitdaging er wel bij kan hebben 🙂

Kortom, aan de slag 🙂 (zie foto’s 010 t/m 012)

Het mag duidelijk zijn dat ik niet ‘zomaar’ ben begonnen… In gedachten ben ik al 30 jaar aan het bouwen/ontwerpen. Het sporenplan heb ik in de afgelopen drie jaar al aardig helder gekregen en stukje bij beetje uitgewerkt. De plank achter de bank is stap 1 van een groter geheel; ik begin klein en eenvoudig en probeer dit iedere keer verder uit te bouwen (ook qua complexiteit). De eerstvolgende uitbreiding (als ik daar aan toekom) zal de rangeerheuvel gaan bevatten en zal waarschijnlijk uit (nog eens) acht modules gaan bestaan (met opstelsporen, inhaalsporen en van alles en nog wat) met wederom aan beide zijden ‘open einden’…

Terug naar de plank: Ik heb besloten om een standaard maat hout te nemen (ca. 122 x 61 cm). Dit wijkt af van de reguliere modelspoor modules (120 x 60 cm) vanwege het simpele feit dat ik onvoldoende ruimte en gereedschap in bezit heb om die paar cm er netjes af te halen en… omdat ik mezelf die moeite wil besparen. Mocht het er ooit van komen dat mijn modules dusdanig het aanschouwen waard worden en dat ik hier een groot publiek mee wil gaan plezieren, dan zal ik tegen die tijd geen moeite hebben om een aansluitmodule te fabriceren waarmee ik aan kan sluiten bij de gewenste module-standaard. Sterker nog, bij een vorige poging om met modules te beginnen ben ik eigenlijk gestrand omdat ik moeite had om me meteen aan een standaard te conformeren…

Terug naar de bouw… Het leggen van de sporen; in gedachten gaat het hier om een oud complex waarbij de railsen er allemaal niet strak bij hoeven te liggen en ook de onderlinge afstand minder van belang is (gewoon lekker beginnen met leggen) (zie foto’s 013 t/m 018). Dit heeft (is gebleken) gevolgen voor de aansluitende modules. Waar ik mee ben wezen stoeien is hoe de railovergang te regelen van de ene plank naar de andere zonder daarvoor beide planken aan elkaar vast te maken, rails te monteren en deze rails vervolgens door te zagen. Feitelijk heb ik hier niet lang genoeg over nagedacht met als gevolg dat ik voor het voldongen feit stond. Dus… ter plekke een oplossing verzonnen; een lange rechte lineaal, een dremel, een dun plaatje plastic om de rails op de goede hoogte te kunnen brengen en veel geduld. Met wat pielen is het in een statische opstelling nog om aan te zien 🙂

Voor de MSVD-avond (06apr2011) heb ik module 2 nog snel ge-ballast en een kleurtje gegeven. Op de avond zelf er een aantal wagens op gezet. Het resultaat… oordeel zelf (zie foto’s 020 t/m 023). Ik sta voor iedere vorm van commentaar open…

Ook heb ik de modules op hun toekomstige plek gelegd (zie foto’s 024 t/m 026). Zoals te zien is, is er nog een hoop werk te doen 🙂 Daarover een volgende keer meer.

Met vriendelijke groet, Erik.

 


Een plank voor de bank

‘Plank achter de bank’ wordt ‘Plank voor de bank’.

Beste ModelSpoorVrienden (Dronten),

Er is in de afgelopen periode een hoop gebeurd op spoors gebied bij mij thuis. Zo heeft mijn projectje ‘plank achter de bank’ een bijzondere wending gekregen waar nog een hoop werk aan vast zit, namelijk:
Vrouwlief zei op een middag. ‘Vrienden en kennissen vragen geregeld over wat

die modelspoorhobby van jou nu inhoud en dan kan ik ze alleen maar de modellen in de kast en aan de muur laten zien… Waarom maak je niet een spoorbaan in de huiskamer?’

Een goed modelspoorder heeft hier natuurlijk een pasklaar antwoord op en dus zei ik, ‘maar natuurlijk schat, wat een geweldig idee’.

Zo gezegd, maar zeker niet, zo gedaan. Dit was alweer een paar weken geleden. Een aantal weken van tekenen, gummen en opnieuw tekenen.

Maar ook budgetteren. In die tussentijd kreeg ik ook vragen in de trand van… wanneer begin je nu eens? Waarom rijden er nog geen treinen?

Hahaha… neen die laatste hoorde er niet bij maar die uitdrukking was van de gezichten af te lezen… Maar wel: wat ga je doen als het af is? Oef,

daar had ik geen antwoord op. Een goede vriend heeft mij er ondertussen een ingefluisterd…

 

Ondertussen heb ik het hoofdplan klaar, en ben al inkopen wezen doen bij een lokale houthandel die me nu al bij voornaam kent (heb

ook een klantenpas van hen gekregen… => zouden ze beter op de hoogte zijn van wat me nog te wachten staat als ik?)… en de eerste contouren

van een werkplek in de huiskamer worden zichtbaar. De eerste ondertafel is ondertussen gemonteerd en ik hoop binnenkort de poten in huis te

hebben… (de vorige waren ‘te iel’, ook volgens vrouwlief…).

 

Welnu, een verhaal is natuurlijk een stuk beter te versmaden met foto’s dus even een uitleg. Uiteraard eerst de ruimte waar alles gaat komen; een

muur van ca. 7 meter lang. Het ondiepe deel van de baan zal ongeveer 1.20 meter breed worden het diepe ca. 1.70 meter. Het geheel moet

(uiteindelijk) een Zwitsers landschap gaan uitbeelden met een flink station in het dal, een oversteek van de ene berg naar de ander berg en op het

hoogst zichtbare niveau, ergens van 1.60 meter naar 1.70 meter een lokaal stationnetje. Maar meer daarover over een jaar of acht (schat ik zo

in)… Het zichtbare deel rails is waarschijnlijk minder als 20% van het geheel.

 

Vanuit het treinende perspectief bezien (zie foto 000 Schets van de baan). De trein komt vanaf het relatieve vlakke laagland uit b.v. Zurich of Basel aanrijden en komt het dalstation

vanaf de oostkant via een brug (over de uitlopers van een ravijn)  het station binnenlopen (afgeleid van Erstfeld). Een aantal treinen zullen direct

doorrijden maar voor een aantal zal hier ook een locwissel of het bijplaatsen van een extra loc voor de aanstaande klim moeten gaan plaatsvinden.

De trein vervolgt zijn weg de bergen in en verlaat het station aan de Westzijde waar deze direct een tunnel induikt. Enige tijd later komt de trein een

tunnel uit, uit het middenmassief, steekt een brug over, over het ravijn en verdwijnt meteen weer in de oostelijke berghelling. Na enige tijd komt de

trein op het hoogste niveau weer uit de oosterlijke berghelling, steekt voor de derde maal het ravijn over en klimt naar een lokaal station. Het

leeuwendeel van de (internationale) treinen zullen hier gewoon voorbij razen. Een enkele lokale personentrein maakt hier een stop. De trein rijdt

vervolgens een tunnel in, in het westelijke bergmassief en verdwijnt uit het oog. Van de goederentreinen met opdrukloc komt in sommige gevallen

de opdruk-loc ‘in-zijn-uppie’ de berg af en zoekt zijn plekje weer op, in/bij de locloods in het dalstation.

Het klinkt vast saai maar de uitdaging komt te zitten in het inhalen van langzame treinen (door spookrijden), de locwissels, lange goederentreinen

met opdrukloks, en de verscheidenheid aan rollend materiaal. Zo ligt het in mijn bedoeling om een rail-inspectie trein te laten zorgen voor flink wat

stagnatie van het railverkeer… Het zal dan voor het hellingtraject een uitdaging voor Koploper worden om e.e.a. in goede banen te leiden (er zullen

treinen met 10 verschillende soorten prioriteiten gaan rijden) en rondom het station de uitdaging van de rangeerder om de locs op tijd aan/af te

koppelen zonder daarbij het nodige oponthoud te veroorzaken. Ik heb voor dit concept gekozen (rageren met loc’s) omdat het rangeren met

wagens behoorlijk afhankelijk is van de toegepaste koppelingen en ook daarvoor geldt dat de ruimte een bepalende factor is..

 

Voor wat het bouwtechnische gedeelte betreft: als eerste ben ik begonnen met het uitleggen en tekenen van de spoorbogen voor de klimspiralen; er komen

er twee: een aan de linker kant (die noem ik klimspiraal West) en een aan de rechter kant (klimspiraal Oost). Op de foto;’s zie je de 1-op-1

tekening (heb daar de achterkant van Sinterklaaspapier voor gekozen). Als onderbouw komen er vijf ‘tafels’ met een maximale grootte van 1.45 bij

1.95 meter (het meerendeel zal kleiner zijn). Het ontstaan van het raamwerk van de eerste tafels is te volgen mbv de foto’s (klimspiralen Oost en

West zijn qua onderbouw, identiek).

Onder het dalstation komen 3 schaduwstations. Klimspiraal West gaat onder andere het onderste met het bovenste schaduwstation ontsluiten daar ik

feitelijk in een hondebot wil gaan rijden maar… er zijn natuurlijk ook treinen die slechts een richting op rijden (denk aan lege ersttreinen en volle

ertstreinen). Vandaar de kortsluitroute in de schaduwstations. Ik zou jullie nog wel willen vermoeien met een hoop getallen maar… daar doe ik (in het

openbaar) liever nog geen uitspraken over… Eerst maar eens zien of ons huwelijk bestand is tegen dergelijke plannen dus… kalm aan beginnen.

Het is een hobby dus… waarom haasten?

 

Voor de geinterreseerden: jullie weten me vast te vinden via mail dus schroom niet, Maar ook meteen een oproep: ik heb nog nooit eerder in mijn

leven een werkende baan gefabriceerd dus alle tips en hints zijn van harte welkom. Ik ben bezig om deze tips te verzamelen en, desgewenst, te

mailen dus doe er je voordeel mee… Van de tien geboden die ik wilde opstellen heb ik er in een een paar uur tijd (even mailen met Michael) al 14

dus dat schiet al aardig op…

 

Veel kijk- en leesplezier en…. Iedere vorm van commentaar en kritiek is van harte welkom… (zolang het maar positief is 🙂 hahaha…

Met spoorse groet,

Erik.

 


Vervolg plank voor de bank

Hoi Modelspoorvrienden,

Het is alweer ruim een half jaar stil geweest dus tijd voor een update. Waar de meeste modelspoorders de baan op zolder hebben en deze op zomerse dagen vrijwel niet te betreden is, staat bij mij het hele spulletje in het zicht en is de drang om er iedere dag iets aan te doen, groot. Dat dit ook door gezinsleden wordt aangemoedigd (‘ruim je rommel nou eens op’ 🙂 mag vanzelfsprekend zijn. Al met al wordt er in de zomermaanden niet stil gezeten en wordt er zo nu en dan een uurtje aan de modelbaan verspijkerd. Was een half jaar geleden nog de klimspiraal zichtbaar, zal je nu verrast worden door een dichte constructie met de eerste beginselen van het zichtbare deel daar bovenop. Dit wordt het niveau 0 van de baan en daar komen er nog 4 a 5 bovenop… Maar niet te ver vooruit gelopen.

Module 1 (de meest linkse) heeft nu bestaansrecht; de onderste 3 verdiepingen zijn technisch voor elkaar. Zodoende ben ik in het voorjaar begonnen met module 2 en een paar weken later module 3 (dit wordt de middelste module). Op module 2 zijn de uitrijwissels van de schaduwstations (module 3) gesitueerd. Aangezien ik Peco rails en wissels gebruik kunnen deze niet worden opengereden (o.a. ivm polarisatie) dus moet elke wissel worden omgezet. Dacht ik eerst een voordelige oplossing gekocht te hebben, bleek dit uiteindelijk niet 1-op-1 aan te sluiten en moest er nog electronica aan te pas komen om e.e.a. alsnog met elkaar te laten communiceren… Je snapt het vast al: weg voordeel… Welnu, ik heb nu nog een flink aantal decoders over die ik in de toekomst mooi zou kunnen gebruiken voor het aansturen van seinen…

Niveau D (het onderste niveau) op module 2 en 3 is ondertussen op een haar na gevilt 🙂 de wissels liggen er, er is 10 x 2 meter opstelspoor beschikbaar en er kunnen treinen staan/rijden. Het electronische deel (o.a. aansluiting met Koploper) staat nu op het programma en heb daar nog een uitdaging te gaan. Voorzichtig was ik al begonnen met niveau C (zeg maar -3) en het resultaat hiervan was zo bevredigend, dat ik besloten heb om een deel van niveau D onder handen te nemen en te verbeteren en… ik kan je verklappen… ik ben blij dat ik dat nu ook aangepast/aangepakt heb want hiermee voorkom ik een hoop ergenissen in de toekomst. Kortom, het eerste stukje van niveau C ligt nu weer los op de grond en de lijm is aan het drogen van (een aangepast) niveau D… Beter nu het mes er in dan later jaren spijt/ergenis.

Tot gauw ziens,

Erik

 


CH (SBB) tijdperk 5

CH (SBB) tijdperk 5; Status januari 2013 (schaduwstation niveau D nadert voltooiing)

——————————————————————————————————-

Hoi ModelSpoorVrienden,

Weer even een update van mijn kant. Afgelopen kerstvakantie (dec 2012) weer een flink stuk opgeschoten; Ik stond voor een dilemma; graag wilde ik weer eens een stuk rijden met mijn treinen want dit had ik al 2 jaar niet meer gedaan en dus bij vrouwlief voorzichtig afgetast of zij er open voor stond dat ik voor een laatste keer de huiskamer nog eens 2 weken lang op zijn kop mocht zetten om daar een groot spoor(plan) neer te leggen… Ik was al voorzichtig begonnen met een paar bogen neer te leggen op de gebruikelijke plekken bij de TV en de bank; werd ik resoluut teruggefloten!! Neen dus… Zucht… Tja wat dan… Alle moed bij elkaar geraapt en optie 2 leven ingeblazen; de 2 ontbrekende modules in elkaar zetten en daar provisorisch een rondje op realiseren. Zo gezegd, maar niet zo gedaan…

Kortom, de ontbrekende module 4 moest in elkaar gezet (zagen, vrezen, lijmen), module 5 op poten gezet (deze had ik al gemaakt gelijk met module 1 maar deze stond nog zonder poten tegen de wand) en beiden moesten van platen houten en vervolgens van rails voorzien. Voor module 4 betekende dat de ontbrekenden wisselstraat om van 1 binnenkomende rail naar 10 opstelsporen en een doorrij-spoor te gaan en van 3 uitgaande sporen weer terug naar 1 spoor => 16 wissels inplannen, leggen, aandrijvingen plaatsen, rails leggen, motoren plaatsen, ringleiding doortrekken, motoren aansluiten, Koploper verder intekenen, lichtsluisen plaatsen, bezetmelders monteren, voedingen realiseren, alle componenten kenbaarmaken in Koploper en vervolgens alle componenten op de juiste manier intekenen en ‘aansluiten’ in Koploper. En voor module 5; een ‘oprit’ maken naar hoger gelegen plaatsen, ook een aantal wissel plaatsen, wel of geen polarisatie toepassen, een raillus realiseren, blokken indelen, voeding en bezetmelder plaatsen…  Tjonge jonge, een ware marathon maar… wel met een zeer bevredigend resultaat… Er kon gereden worden 🙂 Eh… nou ja, ook dat was gemakkelijker gezegd dan gedaan. Al snel leken verschillende wissels toch iets anders te functioneren dan wat (ik in) Koploper had gedacht en er waren 2 plekken die voor veel storing (/ontsporing) zorgden en ik kon nog niet alles gebruiken daar ik  ivm. de tijd consessies had gemaakt om provisorisch rond te kunnen rijden. Maar afin, er kon gereden worden en dat was vlak voor de MSVD nieuwjaarsreceptie een feit !! Hoera !!

 

Ondertussen zijn er alweer een aantal weken gepasseerd en zijn de meeste provisorische zaken op een structurele manier opgelost dus het begint er steeds meer op te lijken… de juiste polarisering is nu ook een feit en er zijn al de nodige testkilometers gereden. Daarnaast moet je Koploper ook nog een heleboel wijs maken dus daar zijn ook al menige uren aan gespendeerd. En het gaat steeds meer lijken op hetgeen ik voor ogen had… Al met al kan je een hele hoop regelen met Koploper maar dat lukt alleen door er ook flink wat uren in te stoppen. Maar, als gezegd, het begint steeds meer vorm te krijgen en de treinen doen ook steeds vaker die dingen die ik van ze verwacht had (don’t blame the machinist… 🙂

 

Er zijn nu een stuk of 16 loks geijkt, er rijden 3 treinen in multitractie en de lengtes van de treinen beginnen nu te groeien tot het maximale (3.60 meter). Wel moet er nog veel ingeleerd worden door de verschillende loc’s en heb ik de poetstrein nog geen vaste rijroute aangeleerd binnen Koploper maar het wordt nu toch wel heel leuk om zo alle treinbewegingen door elkaar heen te zien gebeuren. Uitdagingen zijn er nog te over… mijn korte pendeltrein doet nog niet wat ik in gedachten had; er kunnen momenteel nog maar 5 treinen gelijktijdig rijden want anders houdt mijn centrale het voor gezien, de ringleiding is nog niet volledig en ik ben nog niet helemaal tevreden over de module overgangen; de rails ligt soms wat verschoven tov. elkaar waardoor treinen (dreigen te) ontsporen en ook zijn deze overgangen erg geluidruchtig.

Mocht iemand nog een tips hebben tav. bovenstaande dan verneem ik die graag (via de gebruikelijke weg)…

Wat wel heel fijn is, is dat ik nu al bezig ben om voorbereidingen te treffen om de volgende ‘verdieping’ te gaan plaatsen. 1 ding is zeker; wil ik daar gebruik van kunnen maken dan zullen er eerst een aantal boosters aangeschaft en aangesloten moeten worden en dan doemt er een volgende uitdaging op; om deze boosters op afstand te kunnen bewaken want ik wil wel graag weten welke booster (=>deel van de baan) de kortsluiting heeft opgemerkt voordat alles tot stilstand wordt gebracht (door Koploper); tips hiervoor zijn ook van harte welkom!!

Veel plezier (van de foto’s) en tot een volgende update :-)…

Erik.

 


Klimspiraal Oost in wording

Hoi Modelspoorvrienden :

In de afgelopen 10 maanden is er weer het een en ander gebeurd. De Conrad motoren bleken toch niet zo betrouwbaar als gehoopt, en ook niet zo goedkoop als ze worden aangeprezen (er moest nog electronica aan toegevoegd worden voor de manier waarop ik ze digitaal wil besturen) dus heb ik gezocht naar een alternatief… En deze gevonden in China: servo’s. De verzendkosten waren overigens net zo duur als de servo’s zelf maar dat terzijde…

Zodoende een aantal Conrad motoren vervangen (met name de notaire herrieschoppers) en voorzichtig aan begonnen met niveau C (het 2e schaduwstation). Deze heb ik echter nog niet geplaatst want één (1) van de Servo-decoders schiet zo nu en dan in de stress en dan slaan de servo’s die daaraan hangen helemaal terug naar de beginstand en daar houden mijn wissels niet zo van. Zodra ik weet waar dit door komt en hoe dat verholpen kan worden, kan ik verder met het plaatsen van de 2e verdieping…

Ook heb ik de bedrading van de modules op de schop genomen en ben over gegaan op een 2-tal stekkerverbindingen op iedere overgang; 12 x 2,5mm2 en 36 x 1mm2. Dit zorgt ervoor dat de modules gemakkelijk uit elkaar te halen zijn en ook weer snel in elkaar zitten. Ook de railovergangen heb ik met stekker- en contrastekker-verbindingen uitgerust zodat deze de laatste milimeters speling gladtrekken. Nu hangt er alleen nog aan de voorkant van de baan ergens een stekkertje om 5 draden door te verbinden; de rest gaat allemaal via de achterzijde. Dit was o.a. ook noodzakelijk om de boosters aan te kunnen sluiten. Er zijn er ondertussen twee in bedrijf en er staan er nog twee te popelen om ingezet te worden.

Gedurende de eerste maanden van 2013 heb ik aardig wat denkfoutjes gecorrigeerd in Koploper waardoor e.e.a. steeds beter ging rijden. Maar wat mij daarbij stoorde was de zeer beperkte rijmogelijkheid (buiten het schaduwstation). Een keerlus van net 5 meter lengte met de nodige opstoppingen tot gevolg. Na de (zomer)vakantie was ik het file-rijden beu en heb begin september besloten om een grotere keerlus in elkaar te zetten en die als losse module mee te laten groeien met de baan… Dit gaf zoveel inspiratie dat ik ook ben begonnen met de klimspiraal aan de oostkant. Daar zit nu ondertussen 40 meter rails in en nu loop ik nu weer tegen andere technische uitdagingen: de printplaat waarmee ik de bezetmelding realiseerde (voor de RS-bus van Lenz), is uit de handel… Nu zal ik dus moeten uitwijken naar een andere oplossing…

In ieder geval vermaak ik me nu bijna dagelijks met de bouw van de klimspiraal die ondertussen 30 cm hoogte overbrugt… Hij zal straks doorgroeien naar ca. 60 cm… Nog genoeg te doen dus :-). Ook Koploper werk ik nu netjes iedere keer bij en heb voor de MSVD-avond van november het 70ste blok aan mogen maken… Ik had het er met mijn modelspoorvriend al over… Het wordt toch wel een grote baan… Daar is mijn vriend al enige tijd van overtuigd. Ikzelf heb dat nog niet zo helder daar er nog een hele hoop moet gebeuren… Nog even geduld en dan kan er weer rond gereden worden (zij het ook provisorisch maar in ieder geval geen opstopping meer op de keerlus.)

Mochten er nog mensen zijn die graag nog specifieke onderwerpen op de foto’s terug zouden willen zien… laat het gerust even weten…

Mochten jullie vragen hebben, of wellicht hulp nodig hebben bij een modelspooruitdaging, schiet me gerust een keertje aan of kom een keertje langs…

Link naar de foto’s.
Veel spoors plezier :

 


Even adempauze

Erik.

Hoi (modelspoor)vrienden,

Het is alweer een tijdje stil geweest dus vandaar een update (status juni 2014). Ik heb grote plannen met mijn modelspoorhobby. Ze werden (tijdelijk) even zo groot dat het geen plezier meer gaf maar juist tot weerzin leidde. Ik heb zelfs overwogen om de hele boel uit elkaar te halen en te koop te zetten maar heb dat gelukkig niet gedaan. Op internet heb ik gelezen dat er meer modelspoor hobbyisten zijn die dit overkomt en het zou mij niet verbazen als dit ook buiten ons spoorse wereldje zo nu en dan gebeurd.

Afin, ipv de boel op straat te zetten heb ik (de) drie (middelste) modules losgekoppeld, de poten er onderuit gehaald en ze op hun zijkant tegen de muur aan gezet. Ze nemen zo aanzienlijk minder ruimte in en er kan weer normaal om de eettafel gelopen worden. Sinterklaas had afgelopen jaar schijnbaar al voorzien wat ik dit jaar mee zou maken… alleen was het niet mijn vrouw maar was ik het zelf die de stekker er even uit trok.

Maar wees gerust, na ruim een half jaar begint de lust weer terug te komen. Ik heb besloten een aantal dingen (waaronder mijn aankoopgedrag) aan te passen om niet iedere keer achter de feiten aan te hoeven lopen (rode cijfertjes). Gepaard met de verkoop van een klein deel van mijn verzameling (“die wagons/locs reden toch niet in dat tijdperk over het Gotthard traject”) heb ik zelfs wat ruimte gekregen om te investeren in rails, wissels en de aansturing van deze wissels. Binnenkort komen de rails en wissels binnen en kan er gebouwd worden aan het 2e en 3e schaduwstation . Yep, je ziet het goed, er staat een Smile-e bij. Ik heb er weer zin in… en ben alweer beurzen en andere modelspoorhobbyisten aan het bezoeken. Heb ook weer contacten gelegd met modelspoorders in het buitenland en loop zelfs met een baanplan voor een oosterbuur in het hoofd.

De moraal van het verhaal: leg je hobby gerust een tijdje naast je neer als het je teveel dreigt te worden. Er komen betere tijden als je hoofd er weer aan toe is.

Geen flitsende foto’s dit keer want ik ben nog volop in huis (kozijnen) aan het schilderen. Wel twee leuke posters gescoord bij de kerstuitverkoop (ja, ja, ik weet, dat is alweer een hele tijd geleden), en heb er ook een mooie plek voor gevonden ter inspiratie

Tot de volgende keer

Erik


Een paar jaar later

Zooo, beste modelspoorvrienden, het is al bijna 4 jaar geleden sinds de laatste update…

De tijd vliegt. Ook door modelspoorland. Roco en Fleischmann onder één (Chinese, of was het Koreaanse)? vlag verder, Märklin, Trix en LGB ook onder één vlag. M’n modelspoorbaan volledig uit elkaar gehaald… Ja, u leest het goed, ik heb mijn modelbaan-in-wording tot op het laatste schroefje uit elkaar gehaald. Het project was gewoon té groot en voelde als een zware last op de schouders. Ik heb wel een traantje weggepinkt maar eenmaal begonnen heb ik het ook meteen helemaal afgemaakt. Is daarmee mijn hobby ook tot de vuilnisbak verwezen. Neen, zekers niet. Er is nu weer ruimte voor iets kleinschaligers… Dat zeg ik met een grote glimlach op mijn gezicht want terwijl ik dit verhaal uitwerk, zit ik alweer met de meest grootste plannen in het hoofd van wat er allemaal nog zou kunnen (komen). Maar nu eerst: kleinschalig. te beginnen met een module die dan ook echt moet werken en ergens tussen te passen moet zijn. Ik heb zelfs mijn modules van ‘plank achter de bank’ weer een nieuwe bestemming gegeven dus met een jaar (of twee) zult u die wellicht ook weer ergens op zien duiken. Met de motivatie geen enkel probleem, nu nog de uitvoering.

In de afgelopen jaren ben ik ook wat vaker bij modelspoorclubs langs gegaan en ben ondertussen lid van VSZ en de DFB (da’s weer een maatje groter). En ook met Passie! Landschaps- en modelbouw weer wat stappen gezet (nu de grote baan is geschrapt). Je bent nooit te oud om te leren en dat heb ik in de afgelopen tijd zeker ondervonden.
In 2015 heb ik een diorama in elkaar gezet om te kunnen oefenen met Zwitserse bovenleiding.
In 2016 heb ik op zolder een rondgang gemaakt met een boogbrug om mijn rollend materiaal op te kunnen filmen.

In 2017 heb ik al mijn rollend materiaal tevoorschijn gehaald en ook daadwerkelijk op film gezet (nog wel in de huiskamer, maar afin)

In 2018 heb ik, met Michaël als grote aanslingeraar, gezamenlijk een BNLS module besteld en in elkaar gezet en zijn we die nu aan het aankleden (zie daarvoor het betreffende draadje). Ik had nog twee keerlussen liggen (heb die voor kerst 2017 tijdelijk in elkaar gezet van de restanten van de grote baan om in ieder geval weer een keer te kunnen rijden). Maar nu we bij de BNLS langs zijn geweest en gezien hebben wat daar gebeurd/mogelijk is, de keerlussen stevig onder handen genomen en ‘vervoerbaar’ gemaakt, oftewel, de zaag erin en 2 scharnieren geplaatst, pootophanging gemaakt en, jawel, zelfs een stukje mee (in de tuin) gereden (met de BNLS module in wording als middenstuk). Zie de filmpjes voor de maiden-vaart over de beide keerlussen versie 2.0

Kortom, ik heb weer zin om te bouwen. Door de ‘kleinschaligheid’ aangewakkerd met het gemak van modulaire bouw (het neerzetten en aansluiten doe je binnen het uur; uit elkaar halen en transportgereed binnen 30 minuten). Dit is echt een verademing. Nu ontbreekt alleen de trainsafe-aansluiting nog; die staat voor de komende dagen geplanned. Ja, het wordt weer heerlijk genieten van de modelspoorhobby. Ik heb er weer helemaal zin in en hoop dat we in het MSVD seizoen van 2018-2019 nog een aantal vrienden zie aansluiten zodat we ook met de MSVD modules gaan bouwen en gaan ervaren wat standaardisering voor een gemak met zich mee brengt en hoe dichtbij de hobby dan kan komen.

Ik hoop tot heel gauw ziens !!

Met vriendelijke groet,

Erik.